ایران، مصر، بلژیک و نیوزلند؛ گروهی که یک اشتباه میتواند بلیت صعود را بسوزاند
تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ در گروهی قرار گرفته که در کنار بلژیکِ مدعی، دو حریف متفاوت به نامهای مصر و نیوزلند انتظارش را میکشند. گروهی که در آن، هر اشتباه میتواند سرنوشت صعود را عوض کند و هر بازی عملاً حکم یک فینال زودهنگام را دارد.
به گزارش گروه ورزش ملت بیدار: تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، با قرعهای روبهرو شده که از حالا میتوان آن را یکی از گروههای پرمناقشه مسابقات دانست؛ گروهی با حضور بلژیک، مصر و نیوزلند. در نگاه اول، بلژیک شانس اول صدرنشینی است، اما نبرد اصلی برای بلیت دوم مرحله حذفی میان ایران و مصر رقم خواهد خورد؛ با این هشدار جدی که نیوزلند میتواند معادلات را بههم بریزد.
ایران؛ تیمی نتیجهگرا با هویت دفاعی مشخص
چهره تیم ملی ایران طی سالهای اخیر، برای هواداران فوتبال در جهان تا حد زیادی قابل پیشبینی شده است، تیمی با دفاع منسجم، میانه میدان فیزیکی و تکیه پررنگ بر ضدحمله و استفاده از سرعت و خلاقیت مهاجمان در فضاهای خالی. ایران در تورنمنتهای بزرگ، بیش از آنکه به نمایشهای پر زرق و برق دل ببندد، به دنبال «نتیجه» بوده است.
ایران معمولاً با آرایشهایی مثل ۴-۱-۴-۱ یا ۴-۴-۲ فشرده، ابتدا درهای دروازهاش را میبندد و سپس به فکر ضربهزدن به حریف در انتقالهای سریع میافتد. بازیکنان باتجربه، حضور چند چهره باتجربه در جامهای جهانی قبلی و عادت به بازی در شرایط فشار، از سرمایههای اصلی این تیم به شمار میرود.
نقطهقوت مهم دیگر ایران، کیفیت فردی در خط حمله است؛ مهاجمانی که بارها نشان دادهاند با یک شوت از راه دور، یک حرکت درون محوطه یا استفاده هوشمندانه از ضربات ایستگاهی میتوانند نتیجه بازی را تغییر دهند. از نظر فیزیکی هم تیم ملی معمولاً در دوئلهای هوایی و تنبهتن کم نمیآورد و این موضوع در جدال با تیمهای فیزیکی مثل مصر و نیوزلند اهمیت دوچندان پیدا میکند.
در عین حال، ضعفهایی هم وجود دارد؛ ایران زیر فشار پرس شدید حریف، گاهی در خروج از عقب زمین به مشکل میخورد و ناچار به بازیهای مستقیم و قابل پیشبینی میشود. از سوی دیگر، وقتی حریف عقب مینشیند و توپ و میدان را به ایران میسپارد، خلق موقعیت سازمانیافته همیشه نقطهقوت تیم نبوده و گاهی بازیها روی شوتهای دور و ارسالهای بلند قفل میشود. گلهای دیرهنگام و افت تمرکز در دقایق پایانی نیز، در برخی تورنمنتها برای ایران گران تمام شده است؛ موضوعی که در گروهی فشرده، میتواند مرگبار باشد.
مصر؛ رقیب مستقیم ایران برای بلیت دوم
مصر را میتوان قرینهای از ایران در قاره آفریقا دانست؛ تیمی فیزیکی، منضبط و نتیجهگرا که معمولاً با آرایش ۴-۲-۳-۱ یا ۴-۳-۳، زمین را کوچک میکند و روی انتقال سریع و لحظههای فردی ستارههایش حساب باز میکند.
مصر در جام ملتهای آفریقا، بارها نشان داده که چطور میتواند در بازیهای کمگل و فشرده با کمترین موقعیت، حداکثر امتیاز را بگیرد. هافبکها و مدافعان جنگنده، تجربه بالای مسابقات قارهای و حضور بازیکنانی که در سطح بالای فوتبال اروپا یا لیگهای معتبر دیگر بازی میکنند، این تیم را به رقیبی جدی برای ایران تبدیل کرده است.
در مقابل، مصر هم مثل ایران، در روزهایی که باید بازی را در دست بگیرد و با مالکیت بالا در برابر دفاع فشرده حریف موقعیت بسازد، همیشه تیم درخشانی نبوده است. وابستگی زیاد به یکی دو ستاره کلیدی نیز میتواند در صورت افت یا مصدومیت آنها، ضربه بزرگی به این تیم وارد کند.
دوئل ایران و مصر، عملاً «بازی ۶ امتیازی» گروه است؛ جدالی که به احتمال زیاد کمگل، فیزیکی و شدیداً تحت تأثیر جزئیات خواهد بود. یک اشتباه در خط دفاعی، یک ضربه ایستگاهی یا یک لحظه نبوغ فردی، میتواند سرنوشت صعود را جابهجا کند.
بلژیک؛ قدرت اول گروه اما نه دستنیافتنی
در این گروه، بلژیک نامی است که به خودی خود وزن زیادی دارد. تیمی که سالهاست در سطح اول فوتبال اروپا حاضر است و معمولاً با فوتبال مالکیتمحور و هافبکها و مهاجمان تکنیکیاش شناخته میشود. بلژیک چه با دفاع سهنفره و چه با آرایش ۴-۳-۳، تیمی است که میخواهد با پاسکاری و تنوع تاکتیکی، حریف را خسته و در نهایت تسلیم کند.
کیفیت فردی بازیکنان بلژیک، از هافبکهای خلاق تا مهاجمان گلزن، در مقایسه با سه تیم دیگر گروه یک سر و گردن بالاتر به نظر میرسد. اکثر ستارگان این تیم در لیگهای بزرگ اروپا بازی میکنند و به تقابل با شدیدترین پرسها و سختترین فضاها عادت دارند.
با این حال، بلژیک هم بینقص نیست. در سالهای اخیر، سرعت نهچندان بالای برخی مدافعان و ضعف در پوشش فضای پشت مدافعان کناری، نقاط قابلضربه این تیم بوده است. در لحظه از دستدادن توپ، وقتی فولبکها جلو رفتهاند، فضاهایی بهوجود میآید که تیمی مثل ایران، با ضدحملات سریع، میتواند از آنها بهره ببرد. از سوی دیگر، فشار انتظارات بالا، باعث شده بلژیک در برخی تورنمنتها کمتر از ظرفیت واقعیاش ظاهر شود.
بر اساس کاغذ و آمار، بلژیک شانس نخست پیروزی در تقابل با ایران است؛ اما از نگاه تاکتیکی، اگر ایران در دفاع کماشتباه بماند و در معدود فرصتهای ضدحملهای خود دقت به خرج دهد، گرفتن یک امتیاز از این بازی دور از ذهن نخواهد بود. کلید ماجرا، عبور ۶۰ تا ۷۰ دقیقه نخست بدون دریافت گل و خونسردی در لحظههای نهایی است.
نیوزلند؛ آندر داگی که میتواند همهچیز را بههم بریزد
در نگاه اول، شاید نیوزلند ضعیفترین تیم این گروه به نظر برسد، اما تجربه نشان داده در جامهای جهانی، همین تیمهای کمادعا گاهی سرنوشت گروه را تغییر میدهند. نیوزلند معمولاً با آرایشهایی مانند ۴-۴-۲ یا ۴-۲-۳-۱، ساده و منظم بازی میکند؛ خطوط فشرده، دوئلهای فیزیکی، توپهای بلند و خطر دائمی روی ضربات ایستگاهی، امضای سبک فوتبال این تیم است.
نقطهقوت اصلی نیوزلند، همبستگی درون تیمی و اجرای دقیق دستورهای مربی است. بازیکنان میدانند که در اکثر گروهها، روی کاغذ شانس پایینی دارند و همین استرس کمتر، گاهی آنها را به حریفی خطرناک تبدیل میکند.
در مقابل، کمبود بازیکنان در سطح بالای باشگاهی و کمعمقی فهرست، جایی است که نیوزلند در مقایسه با سه تیم دیگر عقب میماند. در ساخت بازی تحت پرس، این تیم معمولاً به بازی مستقیم رو میآورد و این میتواند خواندن برنامهشان را برای حریف آسانتر کند.
برای ایران، جدال با نیوزلند از آن دسته بازیهایی است که «نباید» در آن لغزش رخ دهد. ایران از نظر فنی و تجربه تورنمنتی، در اغلب پستها برتری دارد و اگر با تمرکز، جدیت و بدون دستکمگرفتن حریف وارد میدان شود، منطقیترین سناریو برد است. هرچند که یک لحظه غفلت روی توپهای بلند یا کرنرها، بهراحتی میتواند کار را برای شاگردان ایران پیچیده کند.
مسیر صعود ایران؛ از فینال برابر نیوزلند تا جدال شانهبهشانه با مصر
اگر بخواهیم مسیر واقعبینانه صعود ایران را ترسیم کنیم، چند نکته حیاتی است:
نخست، بازی با نیوزلند است. صرفنظر از اینکه این دیدار در کدام هفته گروهی برگزار شود، برای ایران حکم یک فینال را دارد. هر نتیجهای غیر از پیروزی در این بازی، شانس صعود را به شکل جدی کاهش میدهد.
دوم، نبرد با مصر است. مساوی با مصر، در صورتی که ایران نیوزلند را ببرد و مقابل بلژیک با اختلاف زیاد نباخت، شانس صعود را زنده نگه میدارد؛ اما پیروزی در این بازی، عملاً ایران را یک گام بزرگ به مرحله حذفی نزدیک میکند و دست تیم را در مواجهه با بلژیک بازتر میگذارد.
سوم، مدیریت بازی با بلژیک است. حتی اگر شکست مقابل قدرت اول گروه محتمل باشد، کنترل تفاضل گل حیاتی است. در گروهی که احتمالاً سرنوشت رتبه دوم بین ایران و مصر در جزئیات رقم میخورد، یک باخت سنگین مقابل بلژیک میتواند تمام معادلات را بر هم بزند.
در مجموع، بلژیک شانس اول صعود و صدرنشینی است. ایران و مصر، با کیفیتی نزدیک و سابقهای قابل توجه در تورنمنتهای قارهای و جهانی، برای رتبه دوم میجنگند و نیوزلند در نقش تیمی ظاهر میشود که اگر جدی گرفته نشود، میتواند رؤیای صعود هر کدام از مدعیان را نابود کند.
با این تصویر، میتوان گفت ایران نه در «گروه مرگ»، بلکه در «گروه جزئیات» قرار گرفته است؛ جایی که تمرکز، مدیریت لحظههای کلیدی، و استفاده از حداقل موقعیتها، بیش از هر زمان دیگری تعیینکننده خواهد بود. اگر تیم ملی بتواند هویت دفاعیاش را حفظ کند، نیوزلند را ببرد و در نبرد شانهبهشانه با مصر سربلند بیرون بیاید، صعود به مرحله حذفی نه آرزو، که سناریویی کاملاً دستیافتنی خواهد بود./ پایان پیام
گروه بندی جام جهانی ۲۰۲۶
برنامه بازیهای تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶
بیستوپنجم خرداد ماه ۱۴۰۵
ایران - نیوزلند
سیویکم خرداد ماه ۱۴۰۵
ایران - بلژیک
پنجم تیر ماه ۱۴۰۵
ایران - مصر
