چرا حمایت از پزشکیان و سید حسن خمینی در این مقطع، یک انتخاب عقلانی برای بدنه انقلابی است؟

شریف زمانی مدیرمسئول ملت بیدار نوشت: تحولات سیاسی ـ اجتماعی ماه‌های اخیر نشان می‌دهد که کشور در مقطعی حساس قرار گرفته؛ مقطعی که در آن مرز میان «اصلاح درون‌زا» و «رادیکالیسم براندازانه» بیش از هر زمان دیگری شفاف شده است. در چنین شرایطی، بدنه انقلابی به‌درستی به دنبال تشخیص گزینه‌هایی است که هم مانع سوءاستفاده دشمن شوند و هم امکان عبور کم‌هزینه از تنش‌های اجتماعی را فراهم کنند. حمایت از آقای مسعود پزشکیان و حجت‌الاسلام سید حسن خمینی را باید در همین چارچوب فهم کرد؛ نه به‌عنوان یک انتخاب احساسی یا جناحی، بلکه به‌مثابه تصمیمی عقلانی در برابر پروژه رادیکال‌سازی فضای سیاسی.

واقعیت آن است که بخش مهمی از جریان اصلاح‌طلب، به‌ویژه پس از آشوب‌های دی‌ماه، عملاً فاصله خود را با ضدانقلاب خارجی به حداقل رسانده است. هم‌صدایی آشکار برخی چهره‌های این جریان با رسانه‌های معاند، از بی‌بی‌سی فارسی تا ایران اینترنشنال، و تکرار همان کلیدواژه‌ها و تحلیل‌ها، دیگر قابل انکار نیست. این هم‌زمانی و هماهنگی تصادفی نیست؛ بلکه نشان‌دهنده شکل‌گیری یک پروژه مشخص است، افزودن بر خشم اجتماعی و القای این گزاره که «راه‌حل، تغییرات ساختاری و عبور از چارچوب‌های موجود» است.

در این میان، انتقاد گسترده اصلاح‌طلبان رادیکال از دولت پزشکیان و همچنین حمله به سید حسن خمینی، معنا‌دار است. وقتی جریانی که مدعی اصلاح‌طلبی است، هم‌زمان با رسانه‌های ضدانقلاب، دو چهره‌ای را هدف قرار می‌دهد که به گفت‌وگو، عقلانیت و اصلاح در چارچوب نظام باور دارند، باید پرسید مسئله اصلی چیست؟ پاسخ روشن است، این دو نفر مانعی جدی در برابر پروژه رادیکالیزه‌کردن جامعه‌اند.

آقای پزشکیان، با سابقه روشن در نظام، پایبندی عملی به قانون اساسی و ادبیاتی به‌دور از تحریک و هیجان، نماینده نوعی عقلانیت سیاسی است که می‌تواند مطالبات واقعی مردم را از مسیرهای قانونی و قابل مدیریت پیگیری کند. او نه منکر مشکلات اقتصادی و اجتماعی است و نه آن‌ها را دستاویزی برای تقابل با اصل نظام قرار می‌دهد. دقیقاً همین ویژگی است که او را برای اصلاح‌طلبان رادیکال و اتاق‌های فکر بیرونی، «غیرقابل تحمل» کرده است.

از سوی دیگر، سید حسن خمینی واجد سرمایه نمادین و تاریخی مهمی است. نسبت او با امام خمینی(ره)، همراه با مواضع معتدل و وحدت‌گرایانه‌اش، ظرفیتی ایجاد کرده که می‌تواند شکاف میان نسل‌ها و سلایق سیاسی را کاهش دهد. او نه سخنگوی اصلاح‌طلبان رادیکال است و نه در زمین دشمن بازی می‌کند؛ بلکه همواره بر جمهوریت، اسلامیت و حفظ چارچوب‌های نظام تأکید داشته است. طبیعی است که چنین جایگاهی، هدف تخریب جریان‌هایی قرار گیرد که به دنبال دوقطبی‌سازی و بی‌ثبات‌سازی‌اند.

نکته مهم برای بدنه انقلابی این است که حمایت از پزشکیان و سید حسن خمینی به‌معنای نادیده‌گرفتن خطاها یا تعطیل‌کردن نقد نیست. برعکس، این حمایت می‌تواند هوشمندانه و مشروط باشد؛ حمایتی که هم‌زمان با مطالبه‌گری، اجازه ندهد زمین بازی به دست جریان‌های رادیکال و دشمنان خارجی بیفتد. تجربه سال‌های گذشته نشان داده هر جا صدای عقلانیت تضعیف شده، صدای آشوب بلندتر شده است.

امروز دشمن خارجی به‌دنبال آن است که از هر شکاف داخلی، پلی برای فشار و مداخله بسازد. رسانه‌های ضدانقلاب آشکارا روی تشدید نارضایتی‌ها و القای بن‌بست سیاسی سرمایه‌گذاری کرده‌اند. در چنین فضایی، تقویت چهره‌هایی که می‌توانند هم‌زمان مورد پذیرش بخش‌هایی از جامعه و پایبند به اصول انقلاب باشند، یک ضرورت امنیتی و ملی است؛ نه صرفاً یک انتخاب سیاسی.

بدنه انقلابی، همواره نشان داده که در بزنگاه‌ها، تصمیمات کلان را با نگاه بلندمدت می‌گیرد. امروز نیز حمایت از گزینه‌های عقلانی در برابر رادیکالیسم اصلاح‌طلبان، بخشی از همین نگاه است. پزشکیان و سید حسن خمینی، با همه تفاوت‌ها و نقدهایی که ممکن است به آن‌ها وارد باشد، در نقطه‌ای ایستاده‌اند که می‌تواند مانع از لغزش کشور به سمت تنش‌های پرهزینه شود.

جمع‌بندی روشن است، دفاع از عقلانیت، گفت‌وگو و اصلاح در چارچوب نظام، به‌ویژه زمانی که دشمن خارجی و جریان‌های رادیکال دست در دست هم داده‌اند، نه عقب‌نشینی است و نه ساده‌لوحی؛ بلکه کنشی هوشمندانه برای حفظ ثبات، امنیت و منافع ملی است. در این مقطع، حمایت آگاهانه از پزشکیان و سید حسن خمینی، دقیقاً در همین راستا قابل فهم و قابل دفاع است./ پایان پیام